در انتظار نی نی

بهمن 90 بود که منوجه شدم حامله شدم خیلی خوشحال بودم از من بیشتر شوهرم خوشحال بود به آرزویی که داشتیم رسیده بودیم ولی.. خلاصه سونوی دوم بود که رفتم دکتر بهم گفت بچه هات دوقلو هستن منو مگید اینقد خوشحال بودم که نگو و نپرس ولی... تا اینکه دکی بهم استراحت مطلق داد و توی خونه در انتظار بودم یک ماه گذشت... دو ماه گذشت... سه ماه.. چهار ماه... پنج ماه... اول ماه ششم که بودم یک مشکل کوچیک برام پیش اومدم سریع رفتم دکتر ولی گفت هیچ موردی نیست بچه هات خوبن ... تا اینکه شب نیمه شعبان یک دردی اومد سراغم اصلا فکرشم نمیکردم که میخوام بچه هامو از دست بدم چون همون روز پیش دکتر بودم گفته بود هیچ مشکلی نداری... و این شد که شب تولد صاحب الزما...

  سلام به همه دوستای گلم من تصمیم گرفتم ورزشمو تا یکماه دیگه قطع کنم و به فکر نی نی بشم... به امید خدا که خیلی زود نتیجه بگیرم و الا... فکر کنم خیلی ناراحت بشم.. برام دعا کنید دوستای گل